15 Temmuz 2017 Cumartesi

eskilerden


Mutluluk birkaç ay önce aldığın pantolonun bol gelmesi değilmiş galiba
Ve düşük kan şekerinden başka şeyler de döndürebiliyormuş insanın başını.
Hep kaçmak hep saklanmak gerekmiyormuş
Hiçbir şey düşünmeden durabildiği, durulabildiği yerler varmış insanın.
Anlamadığı, anlatamadığı şeyler..

Kendimi öğreniyor muyum yoksa fark etmeden yavaş yavaş dağılıyor muyum bilmiyorum
belki ateşe koşuyorum
çok hızlı değişiyor her şey,  yetişemiyorum.

Yalnızdı demiştim kendimden bahsederken bir keresinde
Ben hiç yalnız kalmamış, hiç yalnız bırakılmamışım meğer.

Çoğu şeyi sonradan anlamış olmak sinirimi bozuyor, geride bıraktığım insanların sayısı sinirimi bozuyor. Ama yeni yeni geliyorum kendime. Olması gereken oldu diyorum. Olduğum yerde mutluyum diyorum.

Öyleyim gerçekten. Uzun zamandır olmadığım kadar mutluyum. Biraz oradan oraya savrularak
eksiklerim yüzüme çarpa çarpa ne yaptığımdan habersiz ve kuvvetle muhtemel kocaman hatalar yaparak ilerliyorum ama büyüyorum.

On sekizinde insanın canını neyin yakması,yüzünü neyin güldürmesi gerekiyormuş biliyorum artık.




1 yorum: