30 Aralık 2016 Cuma

Aldırma gel yanıma

Hayatımın aşık olunca başlayacağına inanmadım hiç
Sevmek sevilebileceğim anlamına geliyordu çünkü
inanmadım.
Ben hayatımın kilo verdiğimde başlayacağını düşündüm hep
Neden bilmiyorum ama hiç barışamadım kendi bedenimle
Ve sanırım aynalara bakmaktan her lokmamı saymaktan yaşamayı da başaramadım

İlk kez aklıma "belki daha zayıf olsaydım gitmezdi.." düşüncesi on beş yaşında düştü sanırım
daha zayıf olsaydım her şey daha farklı olurdu..
Canım neden o kadar fazla yanıyordu neden bütün bunlar bana mantıklı geldi gerçekten bilmiyorum.

On beşimde tanıştım Küçük İskenderle..
On beşimde tanıdım bana beni anlatan, sonbahar kokan o kadını
On beşimde başım dönmeye başladı.. midem ağrımaya..
Derse diye çıkıp saatlerce bilmediğim sokaklarda yürüyorken on beş yaşındaydım yine.

Morarmış tırnaklarımı ojeyle saklamayı o zaman öğrendim.
Yatağa aç gidebilmeyi..yorgunum diye geçiştirmeyi her şeyi..
Saçlarım o zaman dökülmeye başladı ve o zaman alıştım ağzımdaki kan tadına.. kan kusmaya

Herkesin biraz canının yandığı yıllardı galiba
Ama ben herkes olamazdım.. ben herkes gibi alkol alamaz sigara içemezdim
Hep aklı başında,olgun, oturaklı olmam gerekiyordu nedense.. mükemmel olmam gerekiyordu.. Babamın kızı olmam gerekiyordu..

Yemedim bende.. Daha uzun olamıyordum daha güzel olamıyorum daha zeki olamıyordum,
ve kontrol edemiyordum hiçbir şeyi.. Daha zayıf olmak istedim ben de. Kimse de bir şey sormadı zaten.

O kadar kızdım ki kendime,hala kızıyorum, bu kadar kırılgan olduğum için
Bu kadar beceremediğim için yaşamayı
Bu kadar canım yandığı için..

Bitsin istedim, yok olmak istedim. Ama hepsinden çok mutlu olmayı istedim sanırım o yüzden yardım istedim.

Mor bi koltukta oturdum  on yedime kadar ara sıra. Kendimi anladım kendimi anlattım.
bitti sandım.

Şimdi on sekizimde avucumdaki saçlarıma bakıp ağlıyorum
yine ağzımda kan tadı

Durduramıyorum.

"çok çekici on beşinde tastamam yalnızdı"

1 Aralık 2016 Perşembe

soğuk

Yürüdüm bugün
Uzun uzun.. eve gelirken


Sandım ki soğuk ne kadar çarparsa tenime o kadar ferahlar yüreğim.
Sinirlendim salıncaklara bugün dökülmedi diye dertlerim 


Biraz daha anladım kendimi
Biraz daha korktum.. bu sefer diğerinden.


Söylemiştim ya, 

Aklımda ne varsa haykırmak isteyişimle, en yakınımdaki insanların zihnindeki "ben"i değiştirecek olma korkusu en çok böyle gecelerde koyun koyuna uzanıyor yatağa.

Ben hiç tanımak istemedim ki kendimi. 
Mecbur bırakıldım  sefer. Kendimi anlayamaz, anladığımı anlatamaz oldum. 

Yoruldum.