28 Temmuz 2016 Perşembe

sekiz saatte yeni hayal



Bir şeyler değişti, ben değiştim.
Sesimi duyurmak istedim hep, sahnelerde olmak istedim, mikrofonun başında ben olayım istedim

hevesim mi kaçtı yoksa kendimi anlamaya başladıkça duruldum mu bilmiyorum
İlk defa yas tutmaktansa elimde olanla en iyisini yapmaya karar verdim, büyüyorum galiba..

Kısacası şu yaşıma kadar yapmak istediğim her şeyin kendi sesimi duyurmakla alakası olduğunu fark ettim ve artık buna ihtiyacım yok.Artık sesinin duyulması umuduyla sessiz çığlıklar atan savunmasız kız değilim
Kendimi etrafıma duvarlar örmeden de koruyabileceğimi biliyorum artık, insanlara güvenmenin ve sonrasındaki olası yıkıntıyı onarmanın benim elimde olduğunu biliyorum.
Savrulmuyorum da artık, ayaklarım daha sağlam basıyor yere.
Değişiyorum.. biraz da hayranlıkla izliyorum kendimi
kendime acıyarak geçirdiğim onca zamandan sonra gurur duyuyorum kendime.

 Hatalarımı da affediyorum
yardım isteyen minik bir kız çocuğunun yorgun cümlelerini tehdit sandığım için mesela
gözümde o kadar mükemmel ve istediğim her şeye sahipti ki benimle aynı yollardan yürüyor olabileceği aklıma bile gelmemişti

Biraz beklenenden farklı olsa da yepyeni bir yol çizdim kendime. Her şeyin bu kadar yerli yerine müthiş bir zamanlamayla oturması doğru olanı yaptığımın bir işaretidir  umarım

1 yorum:

  1. İnsan hayatı yaşamı düşe kalka daha çocukken dizlerimiz de ki yaralarla gezdiğimiz bir yaşam hayat her şeyi büyüyerek öğreniyoruz Dilerim tüm umutların hayallerin bir gerçek olur daha önün de kocaman güzel bir hayat var ömrün bahtın güzel olsun ...:)

    YanıtlaSil