12 Temmuz 2016 Salı

Büyümek -4-


Hani vardır ya böyle her şeyi durdurmak isteyerek uyandığınız sabahlar. Güneş bugün hiç doğmasın mesela..
Nedenini çok anlayamadığı bir hüzün vardı içinde, sanki bir yerlere sığdıramıyordu yüreğini
Hiçbir şeyden korkmadığı kadar korkuyordu kendini hayal kırıklığına uğratmaktan.

Yalnızlık fikrine bile alışmıştı, yalnızdı zaten kendiyle anlaşmayı öğrenene kadar da öyle olacaktı
 bir kaç kişi geçecekti hayatından ama hiçbiri kalmayacaktı
Belki biraz erken başlamıştı büyüme macerasına diğerlerinden ama yolun sonunu görebileceğinden şüpheliydi

Böyle sabahlarda gelirdi aklına küçük bir  kıza yazılan biraz acemi dizeler:


"saçlarımı uzanacaktım, para biriktirip yollara çıkacaktım ve bir daha hiç yirmi üç yaşında olmayacaktım"

Yirmi üçüne çok vardı
Ama balkon camındaydı o da ve temmuz sıcağında buz tutmuştu elleri

Kurak iklim insanıydı bekli de ondan alışkındı puslu ve özensiz seslerden emir kipli cümleler duymaya.

On sekizinde aşk acısı çekerdi insanlar öyle olmalıydı en azından
Yaz akşamları hep dertsiz tasasız geçmeliydi ege kıyılarında..
Bazen yaşayarak öğreniyor insan


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder