12 Eylül 2014 Cuma

uyan gel uykundan

Masadan kalkıp gitmekte bir parçası bu işin
En güvendiğin tarafından yanlış anlaşılmak ve hatta bunu kabullenmekte 
gözyaşlarını gidenlerin ardından akıttıktıktan sonra gitmekte 

Kendi hapishanenin duvarlarında ki çatlaktan dışarı göz atmaya cesaret edebilmen mesela ve sonra etrafında tek bir tuğla bile yokken güvende hissetmek. Hiçbir şeye hiç kimseye ihtiyaç duymadan. 
Yalnızlıkla iyi geçinmek.
Aynada sana sunabilecek hiçbir şeyi olmayan dağılmış yansımana sakince uzun uzun bakman

Buraya kadarmış deyip gördüğün ilk yol ayrımına sapman ya da ısrarla devam etmen. Hepsi parçası bu işin.

Kim olduğuna değil kim olacağına karar vermeden önce yazdığın bir iki cümle 
Bitmek tükenmek bilmeyen kabusların
Geri dönmeyi umduğun rüyaların


Tutkuların, korkuların, endişelerin...

 seni sen yapan daha ne varsa.Hepsi parçası yaşamanın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder