23 Eylül 2014 Salı

-1-





Ve kız.. evet yine o kız. Evin en karanlık odasında ilk defa güneş ışığıyla uyandı. ilk defa her anı dakika dakika planlanmış olan güne sanki hakkında hiçbir şey duymadığı bir kitabın kapağını açar gibi başladı.
Geç kalacak olmayı umursamadı. Yavaş yavaş yürüdü kaldırımdan.


Bir kerecik geç kalsa ne olurdu ki sadece bir kereliğine telaşsızca yürüse o kaldırımlardan ne olurdu? bazen o bile yetişemiyordu kendi temposuna

. Sık sık hayatının siyah beyaz olduğunu düşünürdü, renksiz olmasından çok başka bir şeydi bu. Doğrular ve yanlışların kesin sınırları vardı. Oysa kendi de biliyordu hiçbir olay ve hiçbir kişinin sadece iyi ya da sadece kötü olamayacağını.



Zaman zaman yirmi birinci yüzyılın atmosferini uyuşturucu bulanlara imrenirdi.  O biraz olsun gevşeyemezken etrafındakilerin ruhları buharlaşıyor tatlı bir sersemlikle onun duyamadığı bir şarkıya eşlik ediyor adeta  ritm tutuyorlardı.


Umursamadı. Geç kaldı o gün. Diğerlerininkini bırakıp kendi şarkısını aramaya koyuldu.

1 yorum:

  1. Bloğunuzdaki makalelerinizi oldukça faydalı bulduk, Kontör34 firması olarak bloğunuzu yakından takip etmekteyiz

    YanıtlaSil