6 Mart 2014 Perşembe

Sen nasıl istersen

İçimdeki öfkeye izin verdim bugün, güneşten ürkmüştü zaten...

Morarmış tırnaklarımın tek suçlusu rüzgar ve başımı döndürmeyi bir tek "düşük kan şekerim" başarabiliyor.
 belki ömrümde ilk defa doğru kararlar veriyor olmanın huzurunu yaşıyorum bende.


İstediğin kadar deş şimdi... dünümü ya da yarınımı ... ne fark eder ki..

 Sadece senin ellerin kirlenecek..

Çünkü yeryüzünde geçirdiğim şu kısacık zamanda bir şeyler ürettim ben. Bir şey yarattım.
Belki incittim birilerini ama en çok kendimi..

Yine de gerçek bir insan var karşında. Kendi doğruları, kendi yanlışları, kendi hataları ve kendi duyguları olan tam anlamıyla gerçek bir insan.

Sor istersen kim tutuşturdu eline o kitapları diye.

 Söylüyorum işte.

 Belki müthiş bir insan olamadım ama harika insanlardan öğrendim nasıl yürüneceğini.. Beni kimse yaratmadı.. Doğru yolu işaret edenler oldu o ayrı..

Ama sen istediğin kadar sahiplen bana ait saydığım ne varsa.
Ya da bir başkasının kilit taşı üzerine koy zihninde ki tüm tuğlaları

Elde ettiğin yeni bir benlik olmayacak

Anlamak yetmiyor bi başkasının kanını emerek yeni bir birey yaratılmayacağını bir de anlatmak gerekiyor.

Bugün anlatacak peri masalım yok bir daha da olmaz galiba.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder