29 Ocak 2012 Pazar

kafasına takmadı

"bu sefer diğerleri gibi olmamalı" diye düşündü kız. Yağmurlu gün de yaşadıkları aklında değildi artık. Ve kar yağıyordu bu sefer o bembeyaz soğuk kar tanelerinin gökyüzünden her düşüşünde ruhunun biraz daha arındığını hissediyordu geride bırakmanın zor olduğu kirlerden. 

Eline düşen taneler teninin sıcaklığıyla eriyip su oluyordu avucunda. Havanın kar sayesinde biraz olsun yumuşamış da olsa sert bir havası vardı. Ve elleri sızlıyordu bu yüzden.

Düşüncelerinden kurtulmuş bir şekilde eve gidecek olmanın rahatlığı vardı üstünde ve o an gülümsedi kız.

Gülemediği günlerin acısını çıkarırmışcasına güldü.

Onu üzenlere nispet yaparcasına...

ellerinin soğuktan çatlamış yüzeyine baktı önce sonrada gözkyüzüne. Halla yağıyordu kar.
Eve varmak üzereydi, ama farklıydı bu sefer.. Diğerleri gibi de olmayacaktı bir daha.. Gülecekti daima..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder