5 Ocak 2012 Perşembe

Birileri var ki mezhup, derini yüzeler

son iki gündür hayalet gibi dolaşıyorum etrafta. Tek yaptığım daha doğrusu yapabildiğim şey şarkı dinlemek. Bıkmadan aynı sarkıları tekrar tekrar dinliyorum. Dikkatimi bir noktada yoğunlaştıramıyorum.Doğru düzgün hareket edemiyorum çünkü uyandığım andan itibaren kollarımda manyak bir ağrı hissetmeye başlıyorum. Sürekli yorgunum.uyuyamıyorum. Uyusam bile saat başı uyanıyorum.

her olaya tepkisizim ama elime kalemi alınca  sulanmaya başlıyor gözlerim biliyorum çünkü  beni bu hale getiren ne varsa o nu yazıcam o kağıda. Benim dertlerimi benim kadar düşünen kimse olmadığı için susuyorum da, susmazsam ağlıyorum çünkü.

kime anlatsam ya boşver diyor ya takma kafaya.

korkuyorum ama ben, geleceğin gereğinden fazla karanlık olmasından ve nefret ediyorum kaybolduğunda yol sorabilecek sosyal zekaya sahip olmadığı halde bana yukardan bakabilen insanlardan.

Dönüp dönüp aynı şeyi düşünüyorum ve her seferinde  çözüm bulamıyorum.

uyuyamıyorum, konuşamıyorum, yazamıyorum, hareket edemiyorum. dokunsan ağlıycak durumdayım yaşayıp yaşamadığımdan şüpe duyuyorum

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder