22 Aralık 2011 Perşembe

Peki sen tanrım, sende mi küstün bana?

Anlamıyorum onlar da neden gittikler ki? Yada neden hiç yanımda olmadılar gercekten? Ben ne yaptım onlara yanlarında olmaktan dertlerini dinlemeyen hatta çözüm bulmaktan baska?

Yanlışmiydi yoksa yaptıklarım?onlar gibi mı olmalıydım ben de? Sıkıldığımda birakmalimiydim "arkadasım" dediğim insanları?

Onların neden gittiğini de anlamıyorum tanrım ama sen? Sen de mı vazgeçtin benden? Benim ve gidenlerin yaptıgı gibi.sen de mı üzülmedin onlar gibi,benim gözümden düşen damlalar seninde canını acitmadi mı?

Peki ya dualarım neden duymuyorsun artık onları? Ya çığlıklarımı? Yada duymuyor gibi mı yapıyorsun gitmeden önce yaptıkları gibi?

Bu kadar çaresiz bırakma beni! Etrafıma sıradan figüranlar yerleştirip her şey normalmiş gibi dönme bana sırtını!

Artık saçlarımda dolaşmıyor geceleri Tanrı'nın elleri. Peki ya olmasam hayatınızda üzülür musunuz?

2 yorum:

  1. 1-)Tanrım derken kimden yardım bekliyorsun? Allahtan mı. Allahın 99 ismi var ama Tanrı diye bir adı yok
    2-)Böyle isyan etmene gerek yok bence böyle şeyler her insanın başına gelebilir sen farklı bir kişiliksindir senide anlayacak gerçek dostlar mutlaka bulucaktır seni. Mutlu olmaya çalış kendini böyle bir nedenden üzmeye değmez

    YanıtlaSil
  2. Anlatamıyorum galiba ben hayatımı bunalımda geçirmiyorum yazdıklarım en fazla bes dakika boyunca yaşadığım çaresizlik duygusu oluyor.

    YanıtlaSil