28 Kasım 2011 Pazartesi

bu olmamalıydı..

Böyle bir hayatım olmamalıydı benim. istediğim bu değildi. Ne istediğimi düşünmem için bile zamanım olmadı.Kimse ne yapmak istediğimi sormadı bana. Farklı diller bilmek isterdim mesela,farklı insanlarla

tanışmak için. Sesimin güzel olmasını isterdim. Öyle şarkı söylemek falan için değil hani o sadece konuşsun da ben dinliyim denilen insanlar vardır ya. onlar gibi dinlenmek için.

Konuşabilicek birileri isterdim yanımda,gerçekten beni anlayan birilerini..
şiirler okumak isterdim durmadan ,bıkmadan.

yazabildiğim kadar net ifade etmek isterdim kendimi konuşurken.
Farklı olmak isterdim.

Rahat olmak isterdim,kim ne der diye düşünmeden her istediğimi yapabilmek.
birini hem çok sevebilmek hem nefret edebilmek isterdim.

benden başkasını sevmesine izin verebilecek kadar karşımdakinin yüce gönüllü olmak isterdim
büyük bir yüreğim olmasını isterdim  yalnız bir değil de bir çok kişiye değer verebilecek kadar büyük mesela...

Ağladığımda kızarmasını isterdim gözlerimin. Saçma geldi biliyorum. Saçma değil ama. iki gün durmadan ağlasam da kızarmıyor gözlerim şu zamana kadar "ağladın mı sen?" cümlesini duymadım ben. Ve birileri fark etmiyorsa seni iyice yalnız kalıyorsun...

O şarkıyı duyduğumda gözlerimin dolmamasını isterdim.
Etrafımda yaptıklarımı taklit etmek yerine bir kere olsun taktir eden insanlar isterdim.
Birini hayatımdan çıkarırken korkmamayı isterdim.

Hayallerimin gerçek olma ihtimalinin olmasını isterdim..
neden uçlarda hayallerim var benim?
neden o olmazsa tüm hayatımın kayıcağı tehlikeli noktaları istiyorum.

Hiç ekranda olmak istemedim ama o sahne arkası denilen dünya her zaman güzel geldi bana. program yapabilecek kadar iyi olabilmeme ihtimal vermedim ama asistan olabilirdim.
Sıradan geliyor değil mi?
Basit bi hayal gibi?
değil işte!

Hayatımda sınavlar olmamasını isterdim
bir çok  ülke dolaşmak isterdim, ciddi olabilen arkadaşlar...
isterdim isterdimde isterdim sadece...

1 yorum:

  1. biliyormusun her satırı her cümlesi beni tanıtıyyor sanki.

    YanıtlaSil