25 Ekim 2011 Salı

Aşık olacak gibisin gözlerinde atıyor kalbin

Yine seviyorum sanırım hayatı, baştan ve hiçbir neden aramadan.Dayanıcak bir gücüm olmadan aşk misali tutunuyorum bir boşluğa. Tamamen geride bırakamıyorum belki yaşadıklarımı ve arasıra da olsa "keşke" diyip bakıyorum ardıma, kaybettiğim kişileri düşünüp yanımda olmalarını diliyorum. En azından sıkı sıkı sarılmıyorum geçmişe "böyle olmalı" diye diretmiyorum bilmiyorum nasıl olması gerek ama benim istediğim gibi olmuyor işte.

Ve bende zorlamıyorum daha fazla, ardımda bırakarak geride kalması gerekenleri yola devam ediyorum hemde içimde kalmadığını sandığım saflık ve umutla. Yeniden yaprak açmış yaşlı bir ağaç gibi havaya aşık ve zorluklara gülümseyen gözlerle bakan.

En dibe batmak gerekir derler ya hani en yukarı çıkabilmek için, battığım en dipmiydi bilmem ama en yukarı olmasada yukarıdayım artık.Geçmişi arkasına almış ve göz yaşından çok  neşe saçan etrafa, hayata aşık, gözleri kalbinde atan tek umudu boşluk olan biriyim. Gülüyor yüzüm bir nedenim olmadan ve olucağınada inanmadan...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder