20 Eylül 2011 Salı

Basit ama güzel

Çok basit olmasına ramen güzel bir gündü çünkü arkadaşlarımın yanındaydım ve beni inciten şeyleri düşünmem gerekmiyordu onların yanındayken.Karşılaştığım ani tepkiler, üzerime atlayan insanlar ve hatta sınıfın içerisinde bir uçdan diğer uca fırlatılan silgiler bile ayrıbir sempatikti bu gün.

Ve bazılarını daha iyi tanımaya başladım sanırım.Neye nasıl tepkiler veriliceğini nelere sinirlenip nelerinse normal kalşılayıcağını biliyorum. Artık okulun "berbat" bir yer olduğunu düşünmüyorum. Bunca zaman bunu düşünmemin sebebi ne öğretmenler nede arkadaşlarımdı sadece ortam çok boş geliyordu bana. Herkes tekbaşınayken iyide birleşince zıvanadan çıkıyor hepsi. Bi saçmalıklar bir patırtı bir gürültü falan pek hoş  gelmiyordu bana.

Bu sene değişenin ben olduğunu hiç sanmıyorum sanırım diğerleri durulmuş biraz.

Sonuç olarak: artık okulla ilgili yıkılmaz ön yargılara sahip değilim. Belki orada katlanılabilir bir hal alabilir.
Tıpkı bu gün olduğu gibi mutlu olabilirim orda. Kötü şeyleri düşünmek zorunda değilim orda, basit ama güzel bir gündü.  Herşeyden öte MUTLUYDUM ben havada uçuşan balonlar kadar hafir ve özgürdüm.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder