23 Ağustos 2011 Salı

Düşününce

Bu gün biraz düşününce aslında istediğim şeyleri sürekli ertelediğimi fark ettim. Her zaman daha iyi olduğunu düşündüğüm  başka bir şey vardı ve hiçbir zaman aslında ne yapmak istediğimin bir önemi yoktu. Hiç istediğim şeyleri yapmadım demiyorum ama hiç düşüncelerime gerektiği kadar değer vermedim "ben buyum" diyemedim kendime hiç bir zaman hep değişti kendi zihnimdeki yerim bazen çok önemliydim bazense hiç bişey.Yaptığım şeylerin sonuçuna yada onları yaparkrn neler hissettiğime bakmadım hiç, benim için önemli olan başkalarının düşünceleriydi, başkalarının zihnindeki yerim.

Şimdi?

Şimdi ne hiç bir şeyim kendim için nede her şey.
Sadece arada kalmış, kim olduğunu anlamaya çalışan, kendi ni ciddiye almaya çalışan biriyim.
Söylenenler bir işe yaramıyor artık. Hiç yaramammıştıda zaten, bu güne kadar sayısız "kişisel gelisim" kitabı okudum.

Konu aynıydı: kendinizi sevin!
Bende yazıyorum: kendimi seviyorum.
Ne değişti peki şimdi, yazmakla hissetmek bazen birbirinden çok ayrı bazende aynı şeylermiş.

Bu gün düşününce anladım.
Yazmak hisetmek değil belki şimdi ama, Hissetmeye çalışabilirim.
 Düşününce anladım ve düşürüken zaman dursun istedim.

Kendim için bir saniye daha ayırıyım,
 zaman dursun istedim,biraz daha kendim oluyım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder